Iwan (juli 2011)
Ze vangt me met haar blik, houd haar hoofd iets scheef en kijkt me doordringend aan. Ze heeft me op de een of andere manier weten te betoveren. Als ik niet op het Vogelhospitaal ben dan mis ik haar. Ik kan uren naar haar kijken, haar kracht en elegantie geven haar iets wat mijn hart sneller doet slaan. Maar niet alleen mijn hart slaat een tikje sneller bij de aanblik van onze “Iwan”. Wat eigenlijk geen goede naam is voor een charmante dame. Menig bezoeker kent haar en vraagt al bij de ingang of ze nog steeds op haar vertrouwde plekje zit. Voor diegene die niet bekent zijn met haar betoverende verschijning, zij is een Amerikaanse rosse ruigpoot koningsbuizerd. Geen soort die je hier in Nederland zal zien rondvliegen. Nu weet ik dat er verschillende verhalen de ronde doen over het hoe en waarom zij in ons Vogelhospitaal zit. Iwan is een huisdier geweest en zat voorheen in de woonkamer op een stok met een ketting van 20 centimeter om haar poot. Ruim 4 jaar geleden is zij bij ons gekomen omdat haar baasje een tijd op kosten van de staat in een overheidshotel moet verblijven. Iwan is dus niet in beslag genomen maar geniet hier lekker van de ruimte en de all-inclusive verzorging. Vanwege een verwaarloosde breuk van haar vleugel zal zij nooit meer kunnen vliegen. Dat ze een dame is bewijst ze ieder jaar door een nest te bouwen en daarin 4 eieren te leggen. Tijd dus voor een naamswijziging, want Iwan doet me denken aan “de verschrikkelijke” en ze is alles behalve verschrikkelijk.
Erik Bruinning
Beheerder Vogelhospitaal Naarden




