Bertus trapt vol op de rem, ik zit haast tegen de voorruit geplakt. Het zijn er twee, het zijn er wel twee, kijk dan twee. Nu zult u misschien bedenken waar heeft hij het nu weer over. Al jaren broedt er in de buurt van het Vogelhospitaal een paartje IJsvogels. Of het ieder jaar om hetzelfde paar gaat of dat het nest door nakomelingen wordt gebruikt is mij niet bekent. Maar goed ook dit jaar dus weer een paartje bij het nest. Op zich dan niets bijzonders zult u denken, maar als ik u vertel dat ondanks zijn naam de IJsvogel heel slecht tegen dichtgevroren sloten kan, en dat door de afgelopen strenge winters daardoor de aantallen drastisch zijn gedaald dan begrijpt u de euforie. Ze zijn zelfs alweer parend  waargenomen en we hopen op een prima broedseizoen voor dit paartje. Een IJsvogel stelt nogal wat eisen aan zijn biotoop, zo is er een natuurlijke steile oeverwand nodig waarin ze hun nest uitgraven, soms wel 90cm diep. Een flinke voorraad kleine visjes en voldoende overhangende takken zijn een must . Op deze takken zit de IJsvogel dan geduldig te speuren naar prooien. IJsvogels hebben geen last van het reflecterende wateroppervlak. Hierdoor zien ze ook de reflectie niet van onze ramen en vliegen ze hier nogal eens tegenaan. De IJsvogel kan tot wel 50cm diep duiken en eenmaal een prooi gevangen dan slaat hij deze dood tegen een tak. Omdat de IJsvogel hiervoor bijna altijd dezelfde tak gebruikt verraden de schubben op deze tak zijn aanwezigheid.

Erik Bruinning

Beheerder Vogelhospitaal Naarden