Gierend door de lucht (mei 2011)
Ze zijn er weer volop, u hoort ze gieren en hun kenmerkende sikkelvorm staat voor velen als het silhouet van de zwaluw. Gierzwaluwen zijn bijzondere vogels die heel wat geheimen met zich meedragen. Wist u bijvoorbeeld dat een gierzwaluwjong na het uitvliegen pas na 4 jaar weer contact met de grond maakt. Al die jaren eten en slapen ze in de lucht. Tegen de schemering vliegen de vogels naar een hoogte van ruim 1 kilometer en zweven vandaar half slapend langzaam naar beneden. Er is ooit berekend dat een gierzwaluw in zijn leven (ca. 21 jaar) de afstand van de aarde naar de maan en terug aflegt. Een gierzwaluw broed hier onder de pannen van schuine daken, eenmaal op de grond
beland zal een gierzwaluw niet meer kunnen opstijgen vanwege hun te lange vleugels en te korte pootjes. Al vliegend opent de gierzwaluw zijn snavel en blijkt dan te beschikken over een enorme grote mond, als een walvis scheren ze
tussen de zwermen insecten door en vangen op die manier duizenden insecten. Een gierzwaluw vangt er per dag wel 20.000, daar kan geen spuitbus tegenop. Voor de jongen worden de insecten in de bek verzameld en met speeksel tot een bal gevormd. Bij het onderzoeken van deze insectenbalen zijn de resten van wel 500 insecten gevonden. Als het voedselaanbod slecht is dan kunnen de jongen in een soort stase raken waarbij de hartslag sterk terugloopt en de stofwisseling
vertraagt. Pa en moe vliegen dan zonder problemen even naar Zuid Spanje om wat te eten te halen.
Erik Bruinning
Beheerder Vogelhospitaal Naarden




